posłuchaj…
posłuchaj
to moje myśli
czekają w szeregu cierpliwie
usłysz je
przywołaj
przyjdą
ubrane w słowa poematu
mgłą sensu otulone
może przysiądą w twoich zakamarkach
i będą mówić
szeptać
obrazem malować
że jestem
zanim w ogrodzie
czarnych róż rozkwitnę
czy wtedy powiesz
– wiem wszystko o tobie