na rozłożystych wskazówkach
samotny pająk
nić tka
wplatając w sieć okruchy dnia
i niedopity toast
za niedośnione sny
za żar
którego nie ma na dnie oka
za nieugaszone pragnienia
porozrzucane słowa
w płomieniu świecy
bezradne jutro
niewybrzmiałe monologi
nadzieja zwinięta w motek
a w duszy – smętny blues